pame-salonika:

φαντασου να ακουω κλειδια στην πορτα και να ξερω οτι εισαι εσυ

smile-cause-someone:

tu-me-manques06:

Μαμά, Μπαμπά,

μεγάλωσα

και μετακόμισα σε ένα φωτεινό σπίτι αντί να αγαπήσω κάποιο υπόγειο

και τρώω σε αλουμινόχαρτα γιατί τα πιάτα είναι πελώριες στοίβες στο νεροχύτη

και βαρέθηκα τα μακαρόνια

και δεν έχω αγγίξει σκούπα ακόμα,

αλλά οι φίλοι μου έρχονται συχνά

και κοιμούνται και στους καναπέδες μου παρ’ όλα αυτά

και βλέπουμε ταινίες μέχρι το πρωί

και βγαίνουμε και πίνουμε και γινόμαστε λιώμα

και κοιμάμαι 3 ώρες τη μέρα

και σπάνια κοιμάμαι σπίτι μου

και αφήνω επίτηδες το ασύρματο να ξεφορτίσει για να μην με ψάχνετε εκεί

και παω supermarket και θέλω 20 λεπτά να αποφασίσω ποιά χαρτομάντιλα προτιμώ

και δεν είναι εκείνος εδώ,

αλλά έχω ανθρωπους που με προσέχουν πολύ

και εκείνος έρχεται μία φορά το μήνα

και η πόλη είναι πιο όμορφη το βράδυ

και κάθομαι στο μπαλκόνι και γράφω το δικό μου βιβλίο

έχοντας στο τέρμα τη μουσική που λατρεύετε και εσείς

με θέα τη θάλασσα και το σταθμό των τρένων

και αναπολώ τις διαδρομές με το αμάξι.

Και όσο μέναμε μαζί όλο φώναζα “θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι”

και όλο ψάχνω αφορμές για να γυρίσω πλέον.

Όχι για το σπίτι και τις ανέσεις,

άλλωστε λατρεύω το δικό μου χάος.

Απλά, να.

Ώρες ώρες μου λείπει να υπάρχετε στο δίπλα δωμάτιο.

Έλεγα συνέχεια πως θέλω να φύγω,

να περάσω κάπου μακριά,

μακριά από εσάς,

από ευθύνες και από συνεχή πίεση και άγχος.

Τα κατάφερα.

Έφυγα.

Είμαι πλέον πιο χαρούμενη,

πιο ήρεμη,

έτσι μου λένε όλοι.

Αλλά νομίζω όταν είμαι μόνη κλαίω πιο συχνά.

Το αγαπημενο μου ποστ

thathottiesoutofmyleague:

“When a devil falls in love, it’s the most hauntingly beautiful thing ever. And you should be terrified, for he will go to the depths of hell for her.”

—

trappedsou11:

🗣

Facts!

tha-erthun-stigmes:

“δεν μπορείς να με διώχνεις και να μην δέχεσαι ότι φεύγω.”

-στο είχα πει, μόνο αν μ'αφήσεις θα σ'αφήσω.

Μόνο τότε…